mały|Grób Jerzego Mrówczyńskiego na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Jerzy Mrówczyński (ur. 4 lutego 1923 w Żyrardowie, zm. 3 czerwca 2010 w Warszawie) – pułkownik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wieloletni funkcjonariusz wojskowych organów bezpieczeństwa PRL, zastępca szefa Wojskowej Służby Wewnętrznej (1965–1967).

Życiorys W lipcu 1945 rozpoczął służbę w ludowym Wojsku Polskim. Od lipca 1945 do lutego 1946 uczył się w Oficerskiej Szkole Polityczno-Wychowawczej w Łodzi, a następnie został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Informacji w Wesołej, którą ukończył w maju 1945. Promowany na oficera Informacji Wojskowej został starszym oficerem informacji. Od maja 1946 do marca 1948 brał czynny udział w walkach z oddziałami UPA oraz powojennym podziemiem niepodległościowym i antykomunistycznym. W 1947 ukończył Kurs Doskonalenia Oficerów Informacji, następnie zajmował stanowiska zastępcy szefa oraz szefa Wydziału w Oddziale I Informacji Wojskowej w Warszawie. W latach 1949–1950 był szefem Sekcji Informacji Wyższej Szkoły Piechoty w Rembertowie. Od 1951 był zastępcą szefa, a w latach 1954–1957 szefem Zarządu Informacji Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. Po powołaniu Wojskowej Służby Wewnętrznej w styczniu 1957 był przez 8 lat szefem Zarządu WSW Śląskiego Okręgu Wojskowego.