Biologia i występowanie thumb|left|Samica w trakcie posiłku Gatunek znany z niemal wszystkich krajów Europy, na wschód sięgający do Azji Środkowej i Iranu. Występuje głównie na nizinach, tylko w Engadynie i Karyntii przekracza wysokość 1100 m n.p.m. W Polsce pospolity, jedyny przedstawiciel motaczowatych.
Pająki te zamieszkują krzewy, pnie i korony drzew, zarówno liściastych jak i iglastych, a także środowiska antropogeniczne, jak np. ściany budynków. Dzień spędzają w kryjówkach z liści splecionych przędzą lub pod korą. Nocami aktywnie polują, zwłaszcza na skoczogonki, szczeciogonki i mszyce. Zimują pod korą.
Osobniki dojrzałe spotyka się od maja do października, przy czym samce dojrzewają wcześniej niż samice, w maju lub czerwcu. Gody odbywają się w sierpniu. Zalecający się samiec bębni nogogłaszczkami w kryjówkę samicy i wibruje odwłokiem, wydając brzęczące dźwięki. W momencie gdy samica się doń zbliża wibrowanie zostaje przerwane, aby przed samą kopulacją zostać wznowione z większą intensywnością. W czerwcu i lipcu samica składa około 150 żółtawobiałych jaj w białym kokonie soczewkowatego kształtu, który przyczepia do liścia lub kory w swojej kryjówce. Młode pierwszego stadium spotyka się w drugiej połowie lipca i sierpniu. Przed zimowaniem przechodzą jedną lub dwie wylinki.