W roku 1959 obronił pracę doktorską (pierwszy doktorat nadany przez Radę Wydziału Lekarskiego WAM) pod tytułem Badania cytologiczne łożyska ludzkiego w różnych okresach rozwoju. Jako jeden z pierwszych otrzymał w 1964 stopień doktora habilitowanego nadany przez Radę Wydziału Lekarskiego WAM. W roku 1972 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1979 profesorem zwyczajnym.
W roku akademickim 1964/1965 został powołany na stanowisko kierownika Katedry Histologii i Embriologii, którą kierował przez 27 lat. W okresie 1970–1974 był szefem Zespołu Katedr Teoretycznych, a w latach 1973–1974 pełnił funkcję prorektora WAM ds. nauki. Był członkiem Komitetu Patofizjologii Komórki (1968–1996), Komitetu Cytobiologii (1980–1996), Komitetu Nauk Podstawowych (1984–1990) oraz Komitetu Biologii i Medycyny Kosmicznej (1976–1986) Polskiej Akademii Nauk. Przez kilka kadencji kierował Komisją Mikroskopii Elektronowej PAN (1988–1996). W 1961 był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Histochemików i Cytochemików (PTHC). Wchodził w skład komitetów redakcyjnych wielu czasopism naukowych. Członek Rady Redakcyjnej kwartalnika „Postępy biologii komórki”, Członek Editorial Advisory Board „Folia Morphologica”. Przez 33 lata był członkiem Rady Wydziału Lekarskiego Wojskowej Akademii Medycznej.