Z powodu klęsk poniesionych przez czerwonych w tamtym regionie nie miał jednak szans tam dotrzeć i pozostał w Carycynie..
W maju 1918 upadła Dońska Republika Radziecka, nad Donem powstało państwo kozackie kierowane przez antykomunistycznych, proniemieckich przywódców.. Przez kolejne miesiące tego roku strategiczne znaczenie Carycyna jeszcze rosło: kontrolując miasto, czerwoni uniemożliwiali połączenie się sił kontrrewolucyjnych Kozaków dońskich, uralskich i orenburskich, sami za to mieli możliwość przerzucania sił z północy w kierunku obszarów koncentracji białych na Kubaniu i Kaukazie Północnym. Carycyn w rękach czerwonych osłaniał kolejny znaczący ośrodek kontrolowany przez bolszewików – Saratów..
Pierwsze oblężenie Carycyna (lipiec – wrzesień 1918) Od maja do lipca 1918 Kozacy pod dowództwem Piotra Krasnowa byli w stanie zmobilizować 40-tysięczne siły, liczebnie równe obecnym w regionie oddziałom czerwonych. Znakomite wyszkolenie Kozaków pozwoliło im odnieść do końca miesiąca serię sukcesów – dotarli do linii kolejowej między stanicą Lichą a Carycynem i przecięli ją. W tym samym czasie Armia Ochotnicza zajęła stanice Torgową i Wielikokniażeską na trasie z Carycyna do Tichorieckiej. Oznaczało to, iż białym udało się całkowicie odciąć siły czerwonych w Carycynie.