Po II wojnie światowej i przyłączeniu Wrocławia do Polski ulicy nadano nazwę ul. Lwowskiej. Po oczyszczeniu z ruin powstał ponad 100-hektarowy niezabudowany plac, który zaczęto zabudowywać dopiero w latach 1960. i 1970., w ramach Osiedla Gajowice, jednak nie zdecydowano się nie tylko na odbudowę przedwojennych kamienic, ale planując budowę osiedla budynków wielorodzinnych nie projektowano ich wzdłuż dawnej ulicy, a ustawiano je względem siebie pod różnymi kątami, choć jednak zazwyczaj zachowywano bieg większości dawnych ulic ze względu na prowadzone pod nimi instalacje.
W 1968 r. decyzją Miejskiej Rady Narodowej odcinek dawnej ul. Lwowskiej między ul. Zielińskiego i ul. Gwiaździstą formalnie zlikwidowano (powstało tam przedszkole), w efekcie czego ulica ponownie funkcjonowała jako dwa odrębne odcinki. W 1974 r. odcinek ul. Lwowskiej od ul. Powstańców Śląskich do ul. Komandorskiej nazwano ul. Radosną, ale kilka lat później ten fragment ulicy zlikwidowano i zabudowano blokami, a nazwę ul. Radosnej nadano odcinkowi ul. Pabianickiej położonemu na zachód od ul. Komandorskiej.