W 1847 roku powrócił na stałe z Petersburga do wsi Prusy na Ukrainie gdzie odziedziczył po bogatym wujku część majątku Kamienny Bród pod Radomyślem. Został ziemianinem uzyskując niezależność materialną. Wiosną 1850 razem z pisarzem Antonim Marcinkowskim oraz historykiem i geografem J. Kotkowskim odbył wycieczkę do Odessy oraz na Krym. W latach 1857–1858 udał się w podróż do Francji, Anglii, Włoszech i Turcji skąd pisał Listy publikowane w polskiej prasie.
Był poliglotą znającym biegle język polski, rosyjski oraz ukraiński. Na łamach prasy podejmował polemikę o charakterze społeczno-politycznym i historycznym przeciwstawiając się zarówno przedstawicielom oficjalnej carskiej szkoły historycznej (Mikołaj Iwaniszew, Michałem Józefowiczem) jak również tym związanym z rodzącym się nurtem ukraińskich nacjonalistów (Mykołą Kostomarowem).
Dzieła Pierwsze artykuły publikował podczas kilkuletniego pobytu w Petersburgu w periodyku kulturalno-literackim „Tygodnik Petersburski”. Zrażony konserwatyzmem redakcji postanowił założyć własne pismo wraz z Jakubem Jurkiewiczem i Antonim Marcinkowskim. W 1846 roku został współzałożycielem nowego pisma literackiego pt. „Gwiazda”, które wkrótce osiągnęło nakład 1050 egzemplarzy i posiadało 568 prenumeratorów.