Głuptak galapagoski (Sula granti) – gatunek dużego ptaka z rodziny głuptaków (Sulidae). Występuje na wyspach i wodach centralno-wschodniej części Oceanu Spokojnego – od północno-zachodniego Meksyku dalej na południe po północno-zachodnie Peru. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Walter Rothschild w 1902 na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Sula granti. Jest ona obecnie (2025) uznawana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny. Holotyp pochodził z wyspy Darwin.
Klasyfikacja sporna. Dawniej niektórzy autorzy uznawali głuptaka galapagoskiego za jeden z podgatunków głuptaka maskowego (S. dactylatra). Głuptaki tych dwóch gatunków mają odmienne ubarwienie pewnych części ciała i inny stopień dymorfizmu płciowego, ponadto preferują inne gatunki ryb jako pożywienie i są izolowane rozrodczo. W 1998 Pitman & Jehl przedstawili argumenty na swoje stanowisko za wydzieleniem głuptaka galapagoskiego, zarówno przyjmując morfologiczne, jak i biologiczne kryterium gatunku. Dwa lata później American Ornithologists’ Union na swojej check-liście ptaków umieściło S. granti jako osobny gatunek. Badania nad sekwencją genu kodującego cytochrom b, których wyniki opublikowano w 2002 wykazały, że głuptak galapagoski powinien być traktowany jako osobny gatunek.