Gedeon, syn jego, młócił na klepisku zboże, aby je ukryć przed Madianitami. Sdz 6,11. Zadał druzgocącą klęskę wojskom wroga, dowodząc jedynie trzystu żołnierzami. Rzekł wówczas Pan do Gedeona: «Przy pomocy tych trzystu mężów, którzy chłeptali wodę, wybawię was i w ręce twoje wydam Madianitów. Wszyscy inni mężowie niech wracają do siebie». Sdz 7,7. Tych, którzy zdołali uciec spod ręki Gedeona, wypędzono za Jordan. Zwycięstwo Gedeona miało bardzo wielkie znaczenie. Izraelici zaczęli wysuwać propozycje, aby Gedeona obwołać królem.
Ze złota i srebra zdobytych jako łup sporządził efod, który stał się obiektem bałwochwalczego kultu Izraelitów.
Umarł w późnej starości, pogrzebano go w jego rodzinnym mieście Ofra. Był poligamistą, miał 70 synów ze swoimi żonami i jednego z nałożnicy Drumy, Abimelecha.
W Liście do Hebrajczyków 11, 32 Gedeon jest wymieniany jako jeden z bohaterów wiary. Do jego postaci, a konkretnie do runa Gedeona, nawiązują też Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.
Aaron Hill napisał epos Gideon: Or, The Patriot. An Epic Poem: in Twelve Books.
Zobacz też Runo Gedeona Gedeon – imię Międzynarodowe Stowarzyszenie Gedeonitów
Przypisy
Bibliografia Księga Sędziów
Linki zewnętrzne Biblia Tysiąclecia – Księga Sędziów 6
Kategoria:Sędziowie starożytnego Izraela Kategoria:Święci prawosławni