Eksploatacja Andezyt pieniński na większą skale rozpoczęto wydobywać w II Rzeczypospolitej i zakończono w latach 60. XX w. Wydobywano je w kamieniołomach Snozka, Tylka i Lisi Łom na górze Wdżar, Malinowa na górze Jarmuta, na górze Bryjarka oraz w Krościenku nad Dunajcem.
Obecnie nie prowadzi się eksploatacji andezytu pienińskiego.
Cechy fizyczne Właściwości andezytu pienińskiego są zróżnicowane w zależności od odmiany i kamieniołomu, z którego został wydobyty.
Parametr Wżar Malinowa (Jarmuta) Bryjarkagęstość objętościowa2,60-2,74 g/cm³2,45-2,77 g/cm³2,58 g/cm³gęstość właściwa2,74-2,84 g/cm³2,742-2,81 g/cm³2,69 g/cm³nasiąkliwość0,46-1,94%1,02-2,17%1,46%ścieralność na tarczy Boehmego0,21-0,8 cm0,2-0,8 cm0,11 cmścieralność w bębnie Devala3,03-4,7 cm2,3 cmbd.wytrzymałość na ściskanie89-277 MPa75-200 MPa236 MPawspółczynnik emulgacji0,280,19bd.
bd. – brak danych
Zastosowanie 300px|thumb|Elewacja i płaskorzeźby na gmachu Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie wykonane z andezytu pienińskiego Andezyt pieniński stosowało się w budownictwie, w drogownictwie (jako kruszywo, kostkę brukową czy krawężniki) oraz w sztuce sepulkralnej.