Nicolas Andry de Boisregard (ur. 1658 w Lyonie, zm. 13 maja 1742 w Paryżu) – francuski parazytolog, ortopeda i pediatra, a także pisarz.
Życiorys Nicolas Andry urodził się w rodzinie biednych kupców. Początkowo, przez dwa lata studiował teologię. W 1690 przyjął nazwisko (Abbé) Andry de Bois-Regard i udał się do Reims, aby studiować medycynę. Uczelnia była częścią ówczesnego wydziału Uniwersytetu Paryskiego do momentu, kiedy to w 1694 Ludwik XIV rozdzielił uczelnie. Po tym Andry (de Boisregard) został zmuszony do powtórzenia egzaminów w Paryżu. Doktorat uzyskał dzięki rozprawie „An in morborum cura, hilaritas in medico, obedientia in aegro”, w luźnym tłumaczeniu: „Związek między wesołością lekarza a posłuszeństwem pacjenta podczas choroby”. Został profesorem nauk humanistycznych w Collège des Grassins, który był częścią dawnego Uniwersytetu Paryskiego. Wkrótce został kierownikiem wydziału medycznego, a 1701 otrzymał nominację profesorską w Collège Royal, obecnie Collège de France i tam był w latach 1717-1741 profesorem katedry medycyny. Andry był trzy razy żonaty. Miał córkę z trzecią żoną.