Krew pełna konserwowana, KPK – stosowany w transfuzjologii preparat krwiopochodny powstały przez dodanie do krwi pobranej od dawcy płynu konserwującego. Zawiera pełny skład fizjologiczny krwi, nie zawiera funkcjonujących płytek krwi ani labilnych czynników krzepnięcia (czynnika V oraz czynnika VIII).
Preparat powinien być przechowywany w temperaturze od +2 do +6 °C. W zależności od podłoża ma różny okres ważności: w płynie CPD – 21 dni, natomiast w płynie CDPA-1 – 35 dni.
Zastosowanie w przypadkach, w których występuje równocześnie niedobór erytrocytów i znaczny spadek objętości krwi krążącej (> 25%) oraz do przygotowania składników do transfuzji wymiennej u noworodków (tylko z krwi przechowywanej nie dłużej niż 5 dni) materiał do izolowania składników krwi Przetoczenie jednej jednostki KPK dorosłemu powoduje wzrost hematokrytu o 3–4%, a poziomu hemoglobiny o 1 g%, natomiast u dzieci przetoczenie 8 ml KPK/kg masy ciała powinno zwiększyć stężenie hemoglobiny o 1 g%. Przed przetoczeniem należy wykonać próbę zgodności.