W latach powojennych (po 1950 roku) historyczny kościół władze komunistyczne zamknęły. Zaczęto wykorzystywać go jako magazyn. Z czasem świątynia zamieniła się w ruiny. Została jednak wpisana na listę pomników architektury. Część inwentarzu kościelnego zachowali parafianie, część – w tym też barokowe rzeźby z ołtarzy – zabrano do mińskiego Muzeum Sztuki (w 1995 roku parafianom zwrócono jedynie ich kopie).
W 1989 roku świątynię zwrócono parafianom, rozpoczęli jej odbudowę. 11 sierpnia 1990 roku biskup Tadeusz Kondrusiewicz rekonsekrował kościół pod historycznym wezwaniem św. Michałaslowo.grodnensis.by.
Architektura thumb|Ostrołukowa nisza Kościół jest przedstawicielem prawdziwego gotyku (nawet jego ściany są zbudowane zgodnie z techniką murowania gotyckiego). Jest to świątynia jednonawowa, z masywną czworoboczną wieżą o ośmiobocznej wyższej kondygnacji nakrytej dachem namiotowym. Wejście ozdobione jest łukowatym portalem, otoczonym przez ostrołukowe nisze. Nisze ozdabiają też dolne elewacje wieży. Naroża górnej kondygnacji wzmacniają przypory. Potężne, schodkowe przypory wspierają też boczne ściany i prezbiteriumradzima.org.