Rhyniomonstrum – wymarły rodzaj stawonogów o niejasnej przynależności systematycznej.
Rodzaj i gatunek zostały opisane w 2003 roku przez Lyalla Andersona i Nigela Trewina na podstawie skamieniałości z Windyfield koło Rhynie Chert w Szkocji, pochodzących z piętra pragu w dewonie wczesnym. Nazwa rodzajowa nawiązuje do lokalizacji (Rhynie) i dużych rozmiarów ciała (monstrum) jak na stawonoga zachowanego w martwicy krzemionkowej. Epitet gatunkowy nadano na cześć Jasona Dunlopa w uznaniu jego badań nad kopalnymi pajęczakami, w szczególności Trigonotarbida z Rhynie.
Zwierzę znane jest z pięciu skamieniałości. Holotyp składa się z dwóch fragmentów ciała: jeden obejmuje trzy pierścieniowane człony połączone z większym segmentem, a drugi składa się z siedmiu mniejszych członów, które z powodu płaszczyzny przekroju wyglądają na zwężone ku jednej stronie. Paratypy również składają się z różnej liczby pierścieniowanych, stawowo połączonych członów. Wyjątkiem jest tu tylko paratyp oznaczony AUGD 12319, złożony z dwóch wydłużonych i niepierścieniowanych członów.