Jānis Rozītis (ur. 20 marca 1913 w Sliwenie, zm. 3 maja 1942 w Rydze) – łotewski piłkarz i hokeista, reprezentant Łotwy w obu tych dyscyplinach, olimpijczyk.
Piłka nożna Kariera klubowa Grę w piłkę nożną na poziomie seniorskim rozpoczął w 1932 roku w drużynie Rīgas FK, z którą w sezonach 1934 i 1935 zdobył mistrzostwo Łotwy. Od 1934 roku występował jednocześnie w Rīgas FK i SKB VEF Rīga, który był klubem zakładowym jego miejsca pracy - fabryki przyrządów elektronicznych VEF. W jego barwach brał udział w turniejach międzyzakładowych, pełnił również funkcję kapitana zespołu. Od 1937 roku grał wyłącznie w SKB VEF. Pomimo inwazji sowieckiej na Łotwę w 1940 roku oraz późniejszej nazistowskiej okupacji pozostał on czynnym piłkarzem tego klubu.
Kariera reprezentacyjna 10 czerwca 1934 zadebiutował w reprezentacji Łotwy w przegranym 0:2 towarzyskim meczu przeciwko Litwie. 12 czerwca 1935 zdobył pierwszą bramkę dla drużyny narodowej w spotkaniu z Estonią. W 1937 roku wywalczył Baltic Cup, zdobywając gola w meczu finałowym przeciwko Estonii (2:0).