Michał Blukis (ur. 20 maja 1904 w Wilnie, zm. 4 kwietnia 1972 w Gdańsku) – sierżant rezerwy WP, pracownik cywilny i obrońca Westerplatte we wrześniu 1939. Działacz społeczny oraz sportowy.
Życiorys W 1923 ukończył cztery klasy Gimnazjum im. Zygmunta Augusta. Do 1925 pracował w Zakładach Przyrządów Celowniczych dla szkoły „Cel” w Wilnie. Następnie został powołany do wojska, gdzie służył w 2 Batalionie Mostów Kolejowych w Jabłonnie. Ukończył tam szkołę podoficerską. W kwietniu 1926 przeniesiony został do Kompanii Silników Spalinowych w Modlinie, gdzie skończył kurs silników spalinowych. W czerwcu przeniesiony został do WST do plutonu technicznego, w którym początkowo byt magazynierem, a później pracownikiem kancelarii technicznej. Po zwolnieniu do rezerwy z dniem 1 października 1928 został przyjęty w poczet pracowników cywilnych. Pełnił funkcję mechanika. W okresie międzywojennym działał w organizacjach polonijnych na terenie Wolnego Miasta Gdańska, takich jak m.in. Gmina Polska Związek Polaków, Związek Podoficerów Rezerwy oraz GKS Gedania Gdańsk.