Branko Zinaja, (ur. 28 września 1895 w Varaždinie, zm. 20 września 1949 w Opatii) – jugosłowiański piłkarz narodowości chorwackiej występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Królestwa SHS w latach 1921–1923.
Kariera klubowa W trakcie swojej kariery piłkarskiej występował w zespole HAŠK Zagrzeb. Z klubem tym wywalczył dwukrotnie mistrzostwo Zagrzebia (1920/21 i 1921/22). W 1923 roku w barwach HAŠK rozpoczął występy w mistrzostwach Królestwa SHS. W sezonach 1927 i 1928 był wicekrólem strzelców tych rozgrywek.
Kariera reprezentacyjna 28 października 1921 zadebiutował w reprezentacji Królestwa SHS w przegranym 1:6 meczu towarzyskim przeciwko Czechosłowacji, w którym zdobył bramkę. W czerwcu 1922 w spotkaniu z tym samym rywalem (4:3) zdobył 2 gole, przyczyniając się do odniesienia pierwszego zwycięstwa w historii drużyny narodowej. W czerwcu 1923 w meczu z Rumunią w Bukareszcie wystąpił na boisku razem z bratem Dušanem, co było pierwszym przypadkiem tego typu w jugosłowiańskiej piłce nożnej. W 1924 roku został powołany na Igrzyska Olimpijskie w Paryżu, jednak ostatecznie pozostał na liście rezerwowej i nie udał się na turniej.