Stowarzyszenie Socjalistyczne „Lud Polski” (SSLP) – organizacja polskich socjalistów działająca w latach 1881–1882 w Genewie; przewodniczącym organizacji był Bolesław Limanowski.

Organizacja została utworzona w sierpniu 1881 w Genewie przez część działaczy związanych od 1880 ze Stowarzyszeniem Socjalistów Polskich „Równość", skupionych wokół pisma „Równość”, wydawanego w Genewie pod redakcją Kazimierza Dłuskiego. Nawiązywała w swej nazwie do działającego w latach 1872–1877 Związku Ludu Polskiego oraz uważała się za ideowych spadkobierców Gromad Ludu Polskiego. Tworzyli ją Bolesław Limanowski (przewodniczący), Zygmunt Balicki, Erazm Kobylański, Kazimierz Sosnowski, Józef Uziembło, Aleksander Zawadzki i inni.

W odróżnieniu od grupy Ludwika Waryńskiego nie miała charakteru marksistowskiego. Uważała socjalizm za ruch będący spuścizną powstania styczniowego (1863–1864). Odwoływała się nie tylko do proletariatu przemysłowego, ale do całego ludu. Hasłem naczelnym organizacji było „Wszystko dla Ludu, przez Lud, w imię dążeń Ludu!”. Krytykowała ziemiaństwo i burżuazję za zdradzenie ideałów demokratycznych i wolnościowych.