Zakwaterowany przed wybuchem powstania warszawskiego w mieszkaniu kolegi na ul. Długiej, otrzymał przydział do walczącego na Starym Mieście batalionu „Dzik”. Poległ w rejonie ul. Rybaki: podczas obrony Szkoły Powszechnej nr 3 przy ul. Rybaki 32, lub na placówce „Pekin-Madryt” (Dom Polonii Zagranicznej, ul. Rybaki 14/16), albo też podczas natarcia na boisku „Polonii”. Pochowany wraz z bratem Bogusławem Dybczakiem ps. Georg, który również zginął w powstaniu z powodu odniesionych ran, w Ogrodzie Krasińskich, a po ekshumacji – na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A25 - 16 - 24).
Odznaczony Krzyżem Walecznych i pośmiertnie Krzyżem z Mieczami Orderu Krzyża Niepodległości w 2019. Jedna z sanitariuszek zadedykowała mu wiersz Podchorążemu „Dębowi”.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Prywatną Szkołą Zawodową dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego w Warszawie Kategoria:Obrońcy Lwowa (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem z Mieczami Orderu Krzyża Niepodległości Kategoria:Podchorążowie Armii Krajowej Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1944