Wysoki i przystojny, szybko stał się ulubieńcem żeńskiej części widowni. Określano go mianem „niebieskiego księcia włoskiej piosenki” i „minstrela epoki atomowej”. Przypomniał w nowej wersji lub wylansował takie szlagiery jak: „Parlami d'amore Mariù”, „Come pioveva” i „La luna si veste d'argento”. Na jednym z planów filmowych spotkał wielką miłość swojego życia, Sophię Loren. Ich związek trwał trzy lata, ale do ślubu ostatecznie nie doszło i Togliani pozostał kawalerem.
W latach 50. i 60. prezentował swoje piosenki w popularnych programach radiowych: Nati per la musica (1953), Talegalli show di Ciorciolini e Talegalli (1958–1959), Il traguardo degli assi (1959), Maestro per favore condotto da Filogamo (1961), Disco magico di Verde presentato da Corrado (1961), Nate ieridi Luigi Silva (1962) i Gran varietà (1966).
Od wczesnych lat 70. uczestniczył w programach wspomnieniowych, takich jak: Piccola storia della canzone italiana di Gigli (1973), Toh chi si risente di Loffredo (1978) i Una signora di trent'anni fa (1979). W 1974 roku, mając 50 lat, poślubił Daisy Traversari (oboje doczekali się syna, Adelmo).