Prawa Opozycja (właściwie Międzynarodowa Opozycja Komunistyczna) – frakcja skupiająca w Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) i międzynarodowym ruchu komunistycznym zwolenników Nikołaja Bucharina, Aleksieja Rykowa i Michaiła Tomskiego. Reprezentowała umiarkowane skrzydło ruchu komunistycznego opowiadające się za stopniową budową socjalizmu w ZSRR: rozwój gospodarczy (głównie dzięki eksportowi zboża) miał umożliwić państwu uprzemysłowienie, a chłopstwo miało stopniowo wrastać w socjalizm poprzez spółdzielczość. Zarazem Prawa Opozycja popierała utrzymanie demokratycznych mechanizmów wewnątrz RKP(b). Początkowo wsparła koncepcję „socjalizmu w jednym kraju” Stalina przeciw projektowi „permanentnej rewolucji” światowej Trockiego, potem jednak sprzeciwiła się stalinowskiemu planowi pięcioletniemu, co zakończyło się jej rozgromieniem. Bucharin został rozstrzelany w 1938 r.
Zwolennicy Prawej Opozycji działający poza ZSRR stworzyli w latach 1930-33 Międzynarodową Opozycję Komunistyczną, w skład której wchodziły m.in.