Zaskoczony tym, a także z powodu reakcji babci Franziski i obecnych wątpliwości dotyczących tego człowieka, wyrażanych przez pracowników stacji, Sawatzki rozpoczyna dochodzenie.
Przed studiem filmowym Hitler, który jest także postrzegany przez neonazistów jako komik, zostaje przez nich pobity. Będąc hospitalizowany, zostaje obwołany jako rodzaj męczennika demokracji. Podczas gdy Hitler jest w szpitalu, Sawatzki ponownie ogląda materiał wideo od dnia, w którym Hitler pojawił się w Berlinie. Stwierdził, że właśnie pojawił się znikąd, a jedynie cień światła wskazuje na ten incydent. Kiedy Sawatzki znajduje wypalone liście w tym samym miejscu, gdzie zobaczył światło na taśmie, a także znak wskazujący, że Führerbunker kiedyś tam stał, uświadamia sobie, że to prawdziwy Adolf Hitler. Zszokowany jego wglądem, rzuca się do szpitala, z którego Hitler został w międzyczasie zwolniony. Tylko Bellini jest nadal w pokoju, ale nie wierzy całkowicie rozzłoszczonemu Sawatzkiemu. Personel szpitala doprowadza go na zamknięty oddział psychiatryczny.