Leon Lichociński (ur. 1 kwietnia 1906 w Górze pod Żninem, zm. 29 lipca 1992 w Wenecji koło Żnina) – kolejarz, wieloletni pracownik Żnińskiej Kolei Powiatowej, a następnie, po przejściu na emeryturę przewodnik po Muzeum Kolei Wąskotorowej w Wenecji.
Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1906 roku w Górze pod Żninem jako najmłodszy z siedmiu synów. Pracę na kolei rozpoczął w 1922 roku mając 16 lat. Przeszedł wszystkie szczeble kariery zawodowej pracując m.in. jako dyżurny ruchu, konduktor i kierownik pociągu. Na emeryturę przeszedł w roku 1966 angażując się jednocześnie w ideę utworzenia muzeum w Wenecji, którą udało się przy jego znaczącym udziale zrealizować w październiku 1972 kiedy to Muzeum rozpoczęło swoją działalność. Przez niespełna 20 lat aż do swojej śmierci był przewodnikiem w Muzeum, szybko stając się jego symbolem i zarazem atrakcją. Znany był przede wszystkim z humorystycznych anegdot o kolei i Wenecji opowiadanych gwarą pałucką. Oprowadził kilkaset tysięcy turystów z kraju i zagranicy (znał biegle język niemiecki).