Od 1941 związał się z organizacją „Żegota”, włączył praskie harcerki i harcerzy do przemytu lekarstw i żywności do warszawskiego getta. Uczestniczył w rozpoznaniu Obozu Pracy Przymusowej dla Żydów w Poniatowej.
Wziął udział w III turnusie kursu podharcmistrzowskiego Szkoła za lasem, nominację podharcmistrzowską otrzymał 15 sierpnia 1942. Podczas kursu opracował „problem programowy” Sprawa młodzieży rzemieślniczo-robotniczej, proponując rozszerzenie na te środowiska działalności harcerskiej, wskazując właściwe dla nich metody i programy (tekst ten opublikowano w piśmie instruktorskim Chorągwi Warszawskiej Szarych Szeregów „Wigry”). Wraz z poznanym na kursie Janem Wuttkem „Czarnym Jasiem” wkrótce zaangażował się w Akcję „M” – patriotycznego oddziaływania na młodzież niezrzeszoną. Był wielkim propagatorem tej akcji, wchodził w skład chorągwianego zespołu, prowadzonego przez Stanisława Broniewskiego i Jana Wuttkego.