Trylogia przekształca się w dramatyczne przedstawienie charakteru i sytuacji w With the People from the Bridge, a następnie w mocno liryczny typ poezji użyty, by zobrazować rozkład i końcową apoteozę ciała w The First Death. W tekstach wykorzystano rozbieżności między postrzeganym a obiektywnym światem zewnętrznym; czytelnik śledzi nieregularny przepływ monologów wewnętrznych wynikających z wydarzeń mających miejsce w świecie zewnętrznym, ale ostatecznie postrzeganych jako odzwierciedlenie myśli i uczuć znajdujących się w umyśle bohatera. Z drugiej strony, okolica, w której toczy się akcja, wyglądająca na obcą i rozwijające się podobne do snu zdarzenia przedstawione są z imponującą wnikliwościąZ213: Exit D. Lyacosa (drugie wydanie). Recenzja Maxa Goodwina Browna. „Writing.ie”, październik 2017, Irlandia. https://www.writing.ie/readers/z213-exit-poena-damni-by-dimitris-lyacos/. „Prick of the Spindle Journal”, kwiecień 2017. Alabama, USA (on hiatus)., wskazując na alternatywną rzeczywistość lub odsłaniając ukryty wymiar świata. Z tej perspektywy, trylogia była interpretowana jako rodzaj „surfiction”, gdzie świat przedstawiony w trylogii pozostawia czytelnikowi otwarte pole do swojej własnej, zinternalizowanej wersjiFran Mason, Historical Dictionary of postmodern Literature and Theater, Dimitris Lyacos s. 276-77, wydanie drugie, „Rowman and Littlefield” 2016..
Z213: Exit