Jellinek był przedstawicielem Daimlera na Lazurowym Wybrzeżu. Zagwarantował firmie sprzedaż 36 samochodów pod warunkiem, że Daimler wyprodukuje nowe auto według jego specyfikacji, zdolne do wygrania wyścigu w Nicei z konkurencyjnymi autami francuskimi. Ponadto, aby nie zrazić francuskich klientów niemiecką nazwą, nowy wóz miał nazywać się Mercedes od imienia córki Jellinka, Mercédès, która słynęła z urody wśród zamożnych Francuzów na Riwierze. Firma przystała na warunki i Wilhelm Maybach (1846–1929), z którym Jellinek był w kontakcie od 1897 roku, skonstruował samochód z lekkim, czterosuwowym silnikiem o mocy 35 koni mechanicznych, innowacyjnym systemem chłodzenia i skrzynią biegów (które stosowane są do dziś). Jellinek wygrał wyścig, a samochód szybko zyskał popularność.
Jellinek uzyskał wyłączność na sprzedaż tego modelu we Francji, Belgii, Stanach Zjednoczonych i Austro-Węgrzech. Angażował się przy rozmaitych wyścigach jako sponsor i doradca, jednak w 1909 roku wystąpił z Daimlera wskutek różnic na tle metod produkcji. W 1903 roku Jellinek zmienił nazwisko na Jellinek-Mercedes.