W czasie budowy nowej świątyni mariackiej, prowadzonej w latach 1728–1735, obraz został tymczasowo przeniesiony do kościoła brackiego św. Józefa. Po zakończeniu prac, w 1735 r., ikonę uroczyście umieszczono w retabulum ołtarza głównego nowej bazyliki pw. Wniebowzięcia NMP. Wizerunek oprawiono w srebrną ramę, którą wykonał wrocławski złotnik Benjamin HentschelK. Michalik, Krzeszów – Dom Łaski Maryi, Krzeszów 2018, s. 135.. Mniszki Cysterki z Trzebnicy wyhaftowały baldachim, którym przyozdobiono obraz. Od tego czasu napływ pielgrzymek do Sanktuarium Maryjnego się wzmocnił. Pątnicy przybywali do Krzeszowa ze wszystkich zakątków Śląska, wschodnich Czech i SaksoniiB. Ziętara, Krzeszów, Wąchock 1986, s. 32-33..
W 1741 r. nastąpiło przyłączenie Śląska do Prus. Po wkroczeniu wojsk pruskich na Śląsk opat Benedykt Seidel uciekł z ikoną do Czech, gdzie przebywał przez rok. W następnym roku wrócił razem z obrazem do Krzeszowa. W tym czasie ruch pielgrzymkowy w Krzeszowie znacznie osłabł, a zasadniczą przyczyną tego była decyzja władz pruskich, które wydały zakaz organizowania pielgrzymek, wprowadzony przez władcę Prus, Fryderyka II.