Stanisław Krauss (ur. 7 kwietnia 1901 w Załoźcach, zm. 19 kwietnia 1973 w Warszawie) – polski profesor zwyczajny nauk weterynaryjnych i polityk, poseł na Sejm PRL II, III i IV kadencji. Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys W 1926 uzyskał tytuł zawodowy lekarza weterynarii w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, w 1937 uzyskał tamże stopień doktora medycyny weterynaryjnej. W okresie 1925–1927 pełnił obowiązki asystenta w Katedrze Mikrobiologii AMW, a od 1928 do 1933 był powiatowym lekarzem weterynarii w Gródku Jagiellońskim i Przemyślu. W 1938 powołano go na stanowisko naczelnika wydziału zaraźliwych chorób zwierzęcych w Ministerstwie Rolnictwa i komisarza do walki z pryszczycą w Polsce. Od 1933 do 1939 był wojewódzkim inspektorem weterynaryjnym w Tarnopolu i Krakowie. W czasie okupacji niemieckiej zajmował się prywatną praktyką weterynaryjną w powiecie krakowskim. Po wyzwoleniu obejmował stanowiska naczelnika Wydziału, Nadzwyczajnego Komisarza do Walki z Zaraźliwymi Chorobami Zwierząt oraz dyrektora Departamentu Weterynarii. W 1952 habilitował się na Wydziale Weterynaryjnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, po czym objął stanowisko dyrektora Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach.