ChAI-3 (ros. ХАИ-3) – radziecki, pierwszy na świecie motoszybowiec pasażerski zbudowany w układzie latającego skrzydła w połowie lat 30. XX wieku.
Historia Dużym problemem komunikacyjnym Związku Radzieckiego były jego ogromne przestrzenie ze słabo rozwiniętą siecią drogową i kolejową. W latach 30. jedną z rozpatrywanych koncepcji poprawienia sytuacji była lotnicza komunikacja pasażerska. Miała ona opierać się na tanich w produkcji i eksploatacji samolotach, zdolnych do operowania z lotnisk o ubogiej infrastrukturze i trawiastych pasach startowych lub zgoła braku jakiejkolwiek infrastruktury. Maszyną mającym spełnić wymienione wymagania był motoszybowiec ChAI-3, zaprojektowany przez zespół studentów Charkowskiego Instytutu Lotniczego pod kierunkiem A.A. Łazariewa. W pracach wykorzystano doświadczenia zdobyte przy pracach nad mającym wyższy numer porządkowy, ale wcześniejszym samolocie ChAI-4. Zastosowano ten sam układ konstrukcyjny latającego skrzydła o prostej krawędzi spływu i dużym skosie. Na końcach skrzydeł znajdowały się przerywacze, które wychylały się po naciśnięciu na pedał orczyka. Dzięki temu wzrastał opór powietrza na wybranej przez pilota stronie, a maszyna łatwiej i szybciej wykonywała skręt. Zewnętrzne konsole skrzydeł miały skręcenie aerodynamiczne do 8 stopni na końcach.