BICz-3 (ros. БИЧ-3) – radziecki, eksperymentalny samolot o konstrukcji bezogonowej, zbudowany pod koniec lat 20. XX wieku.
Historia Prekursorem i liderem w konstrukcji i budowie samolotów bezogonowych w Związku Radzieckim był Borys Iwanowicz Czeranowski. Był on autorem około trzydziestu konstrukcji samolotów i szybowców. Wśród nich znalazły się maszyny o awangardowej, jak na czasy w których powstały, konstrukcji ze skrzydłami o parabolicznym kształcie i brakiem klasycznego ogona. Już w 1921 roku Czeranowski przedstawił projekt bezogonowego samolotu ze skrzydłem o parabolicznym kształcie na krawędzi natarcia i bardzo grubym profilu. Prace prowadzone na modelach w tunelu aerodynamicznym Centralnego Instytutu Aero i Hydrodynamicznego w Moskwie, zaowocowały budową drewnianych szybowców BICz-1 i BICz-2. BICz-1 okazał się być porażką, szybowiec nie był w stanie oderwać się od ziemi podczas odbywających się w Związku Radzieckim w 1923 roku I Wszechzwiązkowych Zawodach Szybowcowych. Z kolei BICz-2 okazał się być sukcesem konstruktora, który z powodzeniem startował rok później, w 1924 roku na II Wszechzwiązkowych Zawodach Szybowcowych. Było to latające skrzydło, na którym wykonano 27 lotów. Najdłuższy z nich trwał 1 minutę i 20 sekund.