W lutym 1666 mimo opozycji sapieżyńskiej, a dzięki poparciu Michała Paca został wybrany posłem na sejm, gdzie wyróżniał się regalistyczną postawą. Poseł sejmiku oszmiańskiego powiatu oszmiańskiego na sejm wiosenny 1666 rokuPaweł Krakowiak, Dwa Sejmy w 1666 roku, Toruń 2010, s. 483.. Mimo to jego starania o urząd starosty oszmiańskiego okazały się nieskuteczne.
W styczniu 1667 sprawował naczelne dowództwo nad armią litewską na froncie moskiewskim. W wyniku redukcji armii litewskiej zlikwidowana została jego chorągiew kozacka. W wojsku pozostał tylko jako porucznik husarii M. Paca.
6 lutego 1667 w obozie pod Tołoczynem został obrany na jednego z posłów wojskowych na sejm. Poseł sejmiku starodubowskiego na sejm nadzwyczajny 1668 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo – doktryna – praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 394.. Będąc podwójnym posłem, wojska oraz powiatu starodubowskiego, podpisał abdykację Jana Kazimierza w 1668. Jako członek koterii Paców na sejmie elekcyjnym 1669 popierał zapewne kandydaturę Karola Lotaryńskiego, jednak ostatecznie wraz z województwem smoleńskim podpisał obiór Michała Korybuta Wiśniowieckiego.