Po przyłączeniu Targówka do Warszawy ulicę przemianowano na Julianowską. Obecna nazwa ulicy pochodzi od miejscowości Tykocin na Podlasiu i po raz pierwszy pojawiła się na planie Warszawy w 1920 roku. Międzywojenna Tykocińska była jedną z ważniejszych ulic Targówka, łączącą dwie główne arterie dzielnicy – Radzymińską i św. Wincentego. Do 1930 roku przy ulicy Tykocińskiej znajdowało się 18 nieruchomości, w 1939 roku 34. W 1930 roku pod nr 15 (część dawnej kolonii Pracówka) powstała willa architekta Bolesława Pietrusińskiego, która zapoczątkowała nowoczesną architekturę mieszkaniową w tej części dzielnicy. W tym okresie Roch Krzeszewski (1867–1951), były wójt gminy Bródno, wystawił po parzystej stronie ulicy kilka kamienic czynszowych. Ufundował również (wraz z trzecią żoną Florentyną) plac pod budowę kościoła Chrystusa Króla w nowo erygowanej parafii. Budowa świątyni rozpoczęła się w 1932 roku, ze względu na działania wojenne budowę zakończono dopiero w 1953 roku. Przy ulicy Tykocińskiej działało powołane około 1929 roku Towarzystwo Miłośników Targówka, któremu przewodniczył proboszcz parafii Chrystusa Króla ks.