Od kwietnia 1916 był proboszczem w Dziekanowicach (formalnie powołany 23 września tego roku). Pracował tam do końca 1930. Był członkiem zarządu powiatowego Towarzystwa Czytelni Ludowych, a także członkiem Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego. W 1918 został wybrany do powiatowej Rady Ludowej w Gnieźnie.
W roku 1918 został delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy. Był posłem do Sejmu I kadencji w latach 1922–1927. Został wybrany w okręgu Gniezno, był członkiem Klubu Chrześcijańsko-Narodowego. Od 1922 był członkiem Rady Głównej Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Rolniczego.
Od roku 1931 (formalnie od czerwca 1934) był proboszczem w Spławiu. Usunięty przez Niemców w 1939 roku spędził niemiecką okupację w Warszawie. W 1945 roku powrócił do Spławia, gdzie był proboszczem do przejścia na emeryturę w 1956 roku. W 1959 roku otrzymał godność honorowego kanonika Kolegiaty św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Zmarł w Spławiu i jest pochowany na tamtejszym cmentarzu.
Przypisy