Nominacja biskupia Pacta conventa króla Władysława IV nakładały na władcę obowiązek odtworzenia struktur Kościoła prawosławnego na terytorium Rzeczypospolitej. W przypadku eparchii przemyskiej zadecydowano o przekazaniu prawosławnym biskupstwa po śmierci unickiego władyki, Aleksandra Krupeckiego. Do tego czasu w ręce nowego biskupa prawosławnego miały trafić trzy bazyliańskie klasztory: monastyr w Smolnicy, i . Miał on też otrzymywać subwencje ze skarbu państwowego i królewskiego.

Pierwszym królewskim nominatem na stolec biskupi został wysunięty przez sejmik wiszeński Jan Chłopecki, który jednak nie zdążył objąć tej godności, gdyż zmarł w drodze do Przemyśla. Symeon Hulewicz został ogłoszony kolejnym kandydatem na biskupa przemysko-samborskiego przez społeczność prawosławną. Odbyło się to 20 marca 1633 r., akt elekcji został podpisany przez około 200 sygnatariuszy, w tym przez Piotra Mohyłę i Józefa Boryskowicza.