thumb|240px|Tablica nagrobna Karola Cincio Równolegle rozwijała się jego kariera naukowa. W 1949 uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy Strony w postępowaniu cywilnym spornym napisanej pod kierunkiem Kamila StefkiUniwersytet Wrocławski. Wydział Prawa i Administracji; Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii. Wykaz doktoratów 1945-2010. Wkrótce zajął się prawem karnym, w szczególności procesowym i już w 1950 został pierwszym kierownikiem Katedry Postępowania Karnego na Wydziale Prawno-Administracyjnym Uniwersytetu Wrocławskiego. Zwolennik stalinowskich reform procesu karnego, optował m.in. za dominującą rolą prokuratora w postępowaniu karnym. Jego dorobek w dziedzinie, w której się specjalizował, nie był oceniany wysoko w środowisku naukowym. Był autorem bardzo niewielkiej liczby publikacji. W 1954 jego kolokwium habilitacyjne zakończyło się oceną negatywną i starania o nadanie kolejnego tytułu naukowego nie znalazły poparcia nawet ze strony innych przedstawicieli nurtu marksistowskiego (m.in. L. Schaffa).
Pełnił również funkcje kierownicze w organizacjach partyjnych i uczelnianych. W latach 1954–1956 był prorektorem Uniwersytetu. Prowadził wykłady dla aplikantów sądowych i prokuratorskich. Otrzymał wiele odznaczeń państwowych, m.in.