II wojna światowa Zmobilizowany w szeregi polskiej armii, walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Jego jednostka została rozbita przez Armię Czerwoną w okolicach Kowla. Zdołał powrócić do rodzinnego Janowa, który znalazł się pod niemiecką okupacją. Poślubił osiem lat młodszą Sarę Morel, z którą miał syna Sewka (ur. 1941).
Jesienią 1942 roku Niemcy przystąpili do likwidacji żydowskich gett w powiecie janowskim. Jej pierwszym etapem było przesiedlenie żydowskiej ludności do „getta tranzytowego” w Zaklikowie. Niewykluczone, iż rodzina Hirszmanów nie podporządkowała się temu zarządzeniu, usiłując ukryć się w Kraśniku. Ostatecznie 2 listopada zostali wywiezieni w transporcie z Zaklikowa do obozu zagłady w Bełżcu. Zaraz po przybyciu do obozu Sara i Sewek zginęli w komorze gazowej. Chaim ocalał, gdyż w czasie „selekcji” został wybrany do pracy w obozowych komandach roboczych. Jak sam twierdził, zdecydowała o tym jego wojskowa postura, która zwróciła uwagę esesmanów. Jedną z pierwszych prac, które musiał wykonać, było obcięcie włosów martwej żonie oraz innym zagazowanym wraz z nią kobietom. Później pracował w obozowej sortowni, a następnie jako ogrodnik i blacharz.