mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 117 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 117 (incipit ACcuſe me thus,that I haue ſcanted all) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonet 117 powraca do tematyki sonetów 109 – 113.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, broni się przed zarzutami zdrady oraz nielojalności wobec młodzieńca. W szerszym kontekście sonetów 33–36, poruszających temat opuszczenia i nielojalności, 40–42 – zdrady młodzieńca, 66–70 – bezwartościowości i wewnętrznej zdrady, 87–98 – zalet i wad, porzucenia i separacji i 105 – stałości można uznać, że to podmiot liryczny musi znaleźć wytłumaczenie dla pozornego opuszczenia ukochanego, a nie młodzieniec, który jest usprawiedliwiony i nie musi się tłumaczyć.
W warstwie słownej sonet 117 jest skonstruowany jak kalambur sonetu 116, używa tych samych słów, metafor oraz języka celem uzyskania całkowicie odmiennego efektu.