We wczesnych latach 30. XX w. opracowano dokumenty organizacyjne diecezji, a do Stanów Zjednoczonych przybył biskup , który odbył ingres do katedry w Detroit 4 lipca 1935. Opierając się na zastanym dorobku, pierwszy ordynariusz przystąpił do rozbudowy diecezji: zatwierdził jej statut, podłożył podwaliny pod wiele instytucji kościelnych, przyczynił się do nabycia w Michigan majątku Vatra, który stał się siedzibą episkopatu.
Biskup Ameryki Polikarp (Morușca) powrócił do Rumunii w 1939 r., aby wziąć udział w spotkaniu Świętego Synodu Kościoła Rumunii. Z powodu wybuchu II wojny światowej nie mógł powrócić do swojej diecezji. Po wojnie został zatrzymany przez nowe komunistyczne władze Rumunii, które rozpoczęły prześladowania religijne. W liście pasterskim z 30 lipca 1947 r. Polikarp (Morușca) poinformował diecezję o trudnościach związanych z powrotem i zapewnił, że uważa się za biskupa Ameryki Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego. Jednakże na podstawie wprowadzonej przez komunistów w maju 1947 r. ustawy o obowiązkowym wieku emerytalnym, bp Polikarp musiał przejść w stan spoczynku. Od 1949 r. duchowni wyznaczeni przez Patriarchat Rumuński dla rumuńskich wspólnot prawosławnych poza Rumunią musieli być zaakceptowani przez rząd komunistyczny, który za pomocą podporządkowanego sobie episkopatu próbował kontrolować rumuńską diasporę.