nie przepadał jednak za kierownictwem partii. W 1923 przeprowadził się do Silkeborg, gdzie poznał młodego artystę Asgera Jorna, który wywarł na nim wrażenie na całe życie. Ostatecznie w 1936 zerwał z partią w ramach protestu przeciwko I procesowi moskiewskiemu. W późniejszym czasie próbował ożywić ruch syndykalistyczny, jednak bez powodzenia.
Działalność pisarską rozpoczął w 1910, wydając książkę Arbejderne og Børneflokken, propagującą wyzwolenie seksualne oraz antykoncepcję i będącą jedną z pierwszych publikacji na ten temat w Danii. Szczególną rozpoznawalność przyniosły mu jednak wspomnienia, które spisał krótko przed swoją śmiercią: wydane w 1961 En rabarberdreng vokser op i wydane rok później Bondeknold og rabarberdreng; redakcji i publikacji podjął się jego przyjaciel i towarzysz z ruchu syndykalistycznego, Halfdan Rasmussen. W książkach opisywał on swoje dorastanie w dzielnicy Rabarber w pobliżu współczesnej ulicy Rantzaus w dystrykcie Nørrebro w Kopenhadze.
Z inicjatywy Jorna w 1963 w „De små fisk” w Sejs-Svejbæk wmurowano kamień pamiątkowy na cześć Christensena.