Szkoła Oficerska Wojsk Taborowych – szkoła Wojska Polskiego kształcąca oficerów i podoficerów taborowych.

Szkoła Oficerska Wojsk Taborowych mieściła się we Lwowie. Nauka odbywała się na kursie przejściowym, trwającym pięć i pół miesiąca.

W celu podniesienia poziomu wykształcenia fachowego i ogólnego zawodowych podoficerów i chorążych wojsk taborowych, zaznajomienia ich z nowymi metodami szkolenia i przygotowania do roli instruktorów-wychowawców rekruta oraz dowódcy drużyny lub plutonu, minister spraw wojskowych zarządził utworzenie z dniem 15 maja 1923 roku Kursu doszkolenia dla zawodowych podoficerów i chorążych wojsk taborowych. Kurs trwał pięć miesięcy. Słuchacze, w liczbie 50, zostali zorganizowani w szwadron podoficerski. Kurs pod względem wyszkolenia, dyscyplinarnym i administracyjnym podlegał komendantowi szkoły, który odpowiadał za prawidłowy i odpowiedni poziom naukiDz. Rozk. MSWojsk. Nr 18 z 15 maja 1923 roku, poz. 244..