Niektóre z jego nowych rodzajów zostały niedawno przywrócone, ponieważ metody molekularne potwierdziły, że te dawno zapomniane decyzje taksonomiczne rzeczywiście opierały się na prawdziwych relacjach filogenetycznych.
Karsten pracował z większością grup grzybów, zarówno makroskopowych, jak i mikroskopowych. Opisał około 200 nowych rodzajów i około 2000 nowych gatunków i niższych taksonów. Opracował kompleksowe wykłady mykologiczne w skali regionalnej i krajowej, a także przygotował wiele krótszych prac dotyczących fińskich gatunków. Karsten dzięki wysiłkom zarówno swoim, jak i swoich korespondentów, zgromadził ogromną kolekcję suszonych grzybów: „Fungi Fenniae exsiccati”, składającą się głównie z okazów grzybów występujących w Finlandii.
Pod koniec XIX wieku, mykolodzy na całym świecie dobrze znali naukowy wkład Karstena, a jego poglądy taksonomiczne były chętnie przez wielu przyjmowane. Duża część gatunków opisanych przez niego nadal pozostaje aktualna.
Ciekawostki Nazwa międzynarodowego magazynu mykologicznego „Karstenia” publikowanego przez Fińskie Towarzystwo Mykologiczne jest upamiętnieniem jego osoby. Miał sześcioro dzieci: Gustaf Adolf Lennart Karsten, Karl Gunnar Hugo Karsten, Onni Alexander Karsten, Ernst Allan Karsten, Erland August Karsten, Elna Maria Eneberg i Johan Elis Karsten.
Przypisy
Kategoria:Fińscy biolodzy Kategoria:Fińscy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1834 Kategoria:Zmarli w 1917