Stępki okrętów położono w 1910 roku, a zwodowane zostały w roku 1911.
Okręt Oznaczenie burtowe Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Tumleren” 1919: 19, 1921: C1, 1929: N1 Schichau 1910 1911 1911 „Vindhunden” 1919: 18, 1921: C2, 1929: N2 Orlogsværftet 1912 „Spækhuggeren” 1919: 17, 1921: C3, 1929: N3
Dane taktyczno-techniczne Okręty typu Tumleren były torpedowcami o długości całkowitej 56,4 metra, szerokości 5,83 metra i zanurzeniu 2,16 metra. Wyporność normalna wynosiła 249 ton, a pełna 271 ton. Siłownię okrętów stanowiła turbina parowa Schichau o mocy 5000 KM, napędzająca jedną śrubę, do której parę dostarczały dwa kotły typu Normand. Wśród duńskich torpedowców wyróżniały się jednokominową sylwetką. Prędkość maksymalna okrętów wynosiła 27,5 węzła. Okręty zabierały zapas 50 ton węgla.
Okręty wyposażone były w pięć pojedynczych wyrzutnie torped kalibru 450 mm: jedną stałą na dziobie i cztery na pokładzie (po dwie na każdej z burt). Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa pokładowe kalibru 75 mm M07 L/52.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 33 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Torpedowce typu Tumleren weszły do służby w Kongelige Danske Marine w latach 1911-1912. Wszystkie jednostki zostały skreślone z listy floty w 1935 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia