Objawy Choroba poraża głównie liście i pędy, w mniejszym stopniu strąki. Powoduje powstanie na nich mączystego nalotu. Może on tworzyć plamy, ale przy silnym porażeniu może je całkowicie pokryć. Początkowo jest biały i delikatny, później jednak staje się coraz bardziej gęsty i ciemniejszy (szary). W dobrze rozwiniętym nalocie pojawiają się drobne kuliste i ciemne (prawie czarne) owocniki – klejstotecja. Silnie porażone liście zasychają i przedwcześnie obumierają. Porażone strąki ciemnieją, nabrzmiewają, a czasami także pękają. Rozwijająca się w nich grzybnia patogenu przerasta do nasion, które zmieniają barwę na szarobrunatną.
Epidemiologia i etiologia Patogen zimuje na resztkach pożniwnych. Powstające w nich płciowo askospory powodują infekcję pierwotną. W czasie sezonu wegetacyjnego rozwijająca się na porażonych roślinach grzybnia wytwarza bezpłciowo konidia, które roznoszone przez wiatr rozprzestrzeniają chorobę wywołując infekcje wtórne. Może powstać wiele ich pokoleń. Przy sprzyjającej patogenowi suchej i ciepłej pogodzie cykl wytwarzania konidiów trwa siedem dni, a nawet krócej.