Stacjonując w Szczuczynie od końca 1918 organizował formowanie 1 pułku Strzelców Suwalskich – późniejszego 41 pułku piechoty, w którym następnie w trakcie wojny polsko-bolszewickiej pełnił funkcję dowódcy II baonu (1919), biorąc udział walkach o Mińsk i w wyprawie kijowskiej. 20 lipca 1920 otrzymał awans na stopień majora, a następnie w okresie od 7 sierpnia do 20 września tego roku sprawował stanowisko dowódcy pułku. thumb|left|180px|Stanisław Juszczacki, ppłk (przed 1923) W 1922 został awansowany na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 jako oficer nadetatowy 61 pułku piechoty z Bydgoszczy był komendantem Centralnej Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 1 w Chełmnie. Następnie został awansowany na stopień pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1924 prowadził przy 61 pułku kurs dla młodszych oficerów piechoty. Na początku 1928 został przeniesiony ze stanowiska dowódcy 18 pułku piechoty w Skierniewicach do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 2 Brygady KOP „Nowogródek”, które pełnił w okresie od 20 lutego 1928 do 20 listopada 1930, po czym został oddany do dyspozycji I wiceministra i szefa Administracji Armii. W 1932 był oficerem Oficerskiego Trybunału Orzekającego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Juszczacki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.