Charakterystyka „Ogromna Przepaść” jest jaskinią typu korozyjno-zapadliskowego. Powstała w jasnych wapieniach pochodzących ze środkowego triasu, tzw. wettersteinskich, należących do płaszczowiny silickiej, poprzez zawalenie się (prawdopodobnie w pliocenie) stropów pustek, powstałych wzdłuż lokalnych pęknięć górotworu. Zgodnie z nazwą, ma wielki otwór wejściowy (na wysokości 535 m n.p.m.) prowadzący do systemu trzech kolejnych, połączonych ze sobą studni. Środkowa z nich, najgłębsza (głęb. 63 m), ma butelkowaty kształt. Posiada interesującą szatę naciekową – najbogatsza występuje w bocznej komorze zwanej Galéria, mającej wylot mniej więcej w połowie głębokości środkowej studni.
Historia eksploracji Odkrycia jaskini dla współczesnej nauki dokonała w roku 1959 dwójka węgierskich speleologów w trakcie rutynowego przeszukiwania Dolnego Wierchu. W trakcie pomiarów prowadzonych w 1967 r. głębokość jaskini ustalono na 100 m.lub 103 m (Wg enviroportal.sk ) Pomimo wielokrotnych prób dotychczas nie udało się tej granicy przekroczyć. Do 1997 r. była uważana za najgłębszą jaskinię po słowackiej stronie Dolnego Wierchu, a obecnie pozostaje trzecią w tym rankingu (po jaskiniach Natrhnutá priepasť (-112 m) i Hlinoš (-110 m)). Prowadzone badania kolorymetryczne wykazały, że hydrologicznie jaskinia związana jest z wywierzyskiem w tzw.