brak różnicy w wyglądzie między płciami. Blask na piórach wrony haitańskiej może mieć niebieskie lub fioletowe zabarwienie. Z upływem czasu upierzenie staje się bardziej wyblakłe i zyskuje ciemnobrązowy kolor. Nogi czarne. Upierzenie osobników młodych jest pozbawione połysku i ma mniej intensywny odcień czerni, podobnie jak u przedstawicieli C. minutus niezależnie od ich wieku.
Występowanie Środowisko Wrona haitańska zamieszkuje przede wszystkim obszary leśne i ich okolice. Spotykana na terenach bagnistych i zakrzewionych, również suchych. Preferuje górskie lasy sosnowe na wysokości ponad 750–1300 m n.p.m. do 3000 m n.p.m., ale występuje także w lasach położonych na nizinach. Może przebywać także na obszarach, gdzie lasy są rozłożone w sposób nieregularny ze względu na tworzenie pól uprawnych.
Zasięg występowania Wrona haitańska dawniej była szeroko rozpowszechniona na wyspie Haiti. Obecnie widywana głównie w pasmach górskich Sierra de Baoruco i Chaîne de la Selle, w Kordylierze Środkowej (Dominikana) i na Isla Cabritos.
Pożywienie Gatunek wszystkożerny. W skład diety wrony haitańskiej wchodzą bezkręgowce (między innymi chrząszcze, gąsienice, cykady i ślimaki), małe kręgowce, a także nasiona i owoce.