Gustaw Rzeźniewski (ur. 28 sierpnia 1836 w Gułtowach, zm. 20 czerwca 1883 w Krakowie) – ksiądz kościoła katolickiego, polski działacz patriotyczny.
Życiorys Syn Kazimierza i Antoniny z Broniewskich. Uczył się w gimnazjum w Trzemesznie i Poznaniu. W 1856 po zdaniu matury wstąpił do seminarium w Poznaniu.
Święcenia przyjął w 1860 roku, następnie pracował na parafiach w Pszczewie, Siedlcu, Siekierkach Wielkich i Jarocinie.
Działalność społeczna W 1870 wraz z grupą duchownych i arcybiskupem Mieczysławem Ledóchowskim odbył pielgrzymkę do Rzymu i uczestniczył w I soborze watykańskim. Od tego momentu stał się bliskim współpracownikiem arcybiskupa i w 1872 został przez niego mianowany na dziekana nowomiejskiego.
Szczególnie zasłynął postawą podczas kulturkampfu. W należącej do zarządzanego przez niego dekanatu parafii w Książu władze pruskie z pominięciem władz kościelnych mianowały na urząd proboszcza ks. Michała Kubeczaka. Wprowadzenie przez władze Kubeczaka siłą na probostwo doprowadziło do burzliwych zajść, które zakończyły się nałożeniem na nowego proboszcza ekskomuniki. W odpowiedzi władze pruskie skazały Rzeźniewskiego na grzywnę w wysokości 200 talarów (za brak wydania ksiąg i kasy kościelnej). Po odmowie zapłaty został aresztowany 4 listopada 1874 i osadzony w Pleszewie.