2 Dywizjon Pomiarów Artylerii – oddział artylerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Formowanie dywizjonu 2 Dywizjon Pomiarów Artylerii został sformowany na podstawie rozkazu Departamentu Dowodzenia Ogólnego Ministerstwa Spraw Wojskowych L.dz. 5704/Tjn. Org. z 9 listopada 1938 roku i rozkazu Departamentu Artylerii MSWojsk. L. dz. 3283/Tjn. Og. Org. z 12 grudnia 1938 roku. Dywizjon został zorganizowany w Toruniu przez 1 dywizjon pomiarów artylerii. W maju 1939 roku dywizjon został przeniesiony do Wesołej.
Mobilizacja Dywizjon był jednostką mobilizującą. Zgodnie z uzupełnionym planem „W”, który wszedł w życie 15 maja 1939 roku, dowódca dywizjonu był odpowiedzialny za przeprowadzenie mobilizacji w Wesołej:
W mobilizacji alarmowej w grupie czarnej, w czasie A+48:
baterii pomiarowej artylerii nr 8, W mobilizacji powszechnej w I rzucie: baterii pomiarowej artylerii nr 5, w czasie do 5 dnia mobilizacji, baterii pomiarowej artylerii nr 6, w czasie do 6 dnia mobilizacji. W mobilizacji powszechnej w II rzucie: baterii pomiarowej artylerii nr 7, w czasie X+3, Ośrodek Zapasowy Pomiarów Artylerii nr 1, w czasie X+5. Baterie pomiarów artylerii na stopie wojennej formowały się w składzie: