Ernest Bisanz (ur. 18 stycznia 1884 we Lwowie, zm. 18 października 1945) – podpułkownik inżynier saperów Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys Syn Wilhelma urodzony 18 stycznia 1884 we Lwowie, wyznania ewangelickiego. W 1905 w C. K. I Gimnazjum w Przemyślu ukończył z odznaczeniem VIII klasę oraz zdał egzamin dojrzałości (w tej szkole uczył się wówczas także brat Ewald (ur. 1888), późniejszy kapitan saperów rezerwy Wojska Polskiego. Następnie ukończył studia z tytułem inżyniera. Od 1912 należał do Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. W drugiej dekadzie XX wieku pracował w Wydziale Krajowym.
Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. Został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 jako oficer nadetatowy 6 pułku saperów z Przemyśla był drugim oficerem w Szefostwie Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w tym samym mieście. W październiku 1925 został przydzielony na stanowisko szefa Budownictwa Okręgu Korpusu Nr X. W 1934 jako podpułkownik przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer w dyspozycji dowódcy O.K.