Początkowo zajmował się prawem prywatnym (Vorlesungen über gemeines teutsches Privatrecht wyd. 1827), krajowym (Die rheinpreußischen Landrechte wyd. 1830) i edycją źródeł. Swoją uwagę skupiał na rozróżnieniu prawa prywatnego i publicznego oraz publicznym statusie średniowiecznych korporacjiCommerce and Peace in the Enlightenment, ed. by Béla Kapossy, Isaac Nakhimovsky, Richard Whatmore, Cambridge University Press 2017, s. 248.. Z czasem swoje zainteresowania skierował na problematykę prawa państwowego. Głównym jego dziełem był podręcznik Grundsätze des heutigen deutschen Staatsrechts (wyd. 1837). Swoje poglądy wyłożył w pracy Die deutschen regierenden Fürsten und die Souverainität (wyd. 1839). Reprezentował skrajnie konserwatywny i katolicki nurt w ówczesnym niemieckim prawoznawstwie. Był zwolennikiem legitymizmu i restauracjiR. Roggen, "Restauration" – Kampfruf und Schimpfwort: eine Kommunikationsanalyse zum Hauptwerk des Staatstheoretikers Karl Ludwig von Haller (1768-1854), Universitätsverlag Freiburg Schweiz 1999, s. 216.. Odrzucał całkowicie ideę suwerenności narodu. Suwerenność przysługiwała jego zdaniem wyłącznie władcy, którego źródłem władzy był sam Stwórca. Co więcej, władza suwerenna miała być częścią prywatnego prawa monarchy i jego patrymoniumF.