W KPP i PPS-Lewicy W październiku 1927 po nieskutecznych próbach znalezienia pracy skontaktował się z komunistą Zygmuntem Kozińskim. Ten zaproponował mu wstąpienie do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. Do komórki KZMP oprócz Brygiera należał również Koziński, Tadeusz Paszta i Jan Czarnecki. W tym czasie poznał najważniejszych poznańskich komunistów tamtego czasu Alfreda Brunona Bema i Marcina Chwiałkowskiego. Od 1927 do końca października 1927 roku pracował Wiepofamie. W końcu 1927 roku został członkiem Komunistycznej Partii Polski.
W 1928 roku w Poznaniu rozpoczęła formować się partia o nazwie PPS-Lewica. Była ona próbą stworzenia legalnej przestrzeni dla działalności komunistów. Brygier został wybrany do Komitetu Okręgowego partiiJan Brygier, Tak było w moim życiu, Poznań 1988, ISBN 83-210-0777-5, s. 103. i bardzo mocno zaangażował się w agitację przedwyborczą. W wyborach do Sejmu w 1928 roku poznańscy komuniści, pomimo że nie wprowadzili ani jednego posła, to odnieśli duży sukces lokalny. Po wyborach Brygier został po raz pierwszy w życiu aresztowany i skazany na 3 miesiące. Po wyjściu z więzienia kontynuował działalność w PPS-Lewicy i KPP. W 1929 roku z sukcesem kandydował do Rady Miasta Poznania z listy „Bloku Jedności Robotniczej”.